Zelf maken

Zakje, doosje of koker: de verpakking van een bedankje kiezen

Leeg wit papieren zakje met blokbodem, rechtop gefotografeerd tegen een grijze achtergrond op een zwart tafelblad
Foto: Jeffrey Beall — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Kies de verpakking op de inhoud en niet op het uiterlijk. Kruimelig en droog gaat in een zakje, iets dat breekt in een doosje, iets langs en smals in een koker. Reken op € 0,05 tot € 0,30 per stuk, en meet de dikte als er iets per post weg moet: boven 3,2 cm wordt het een pakket.

De keuze begint bij wat erin gaat

Verpakkingen worden bijna altijd op uiterlijk gekozen, en dat is de omgekeerde volgorde. De inhoud bepaalt wat er kan, en pas daarna komt de kleur.

Drie eigenschappen doen het werk: is het droog of kan het smelten of lekken, is het stevig of breekt het, en is het plat of niet? Wie die drie vragen beantwoordt, houdt meestal maar één soort verpakking over.

Het zakje: standaard voor droog snoepgoed

Cellofaan, organza, kraftpapier of gewoon plastic met een plakstrip. Zakjes zijn de goedkoopste optie en voor negen van de tien bedankjes de juiste.

Ze werken voor alles wat droog en stevig is: suikerbonen, dropjes, gedroogd fruit, zaad, thee. Ze werken niet voor iets dat kruimelt tot poeder, want dat verzamelt zich in de hoek en oogt rommelig.

Prijs: enkele centen per stuk bij afname per 100. Een organzazakje of een kraftzakje met venster ligt hoger, ruwweg € 0,10 tot € 0,25.

Het doosje: voor wat breekt of vorm moet houden

Een kartonnen doosje kost twee tot drie keer zoveel als een zakje en het is die prijs waard bij precies één soort inhoud: iets dat niet plat gedrukt mag worden.

Doopsuiker in een doosje is de klassieker, en macarons, bonbons of een klein koekje horen in dezelfde categorie. Ook praktisch: een doosje staat rechtop op een gedekte tafel, en een zakje niet.

Het nadeel komt bij het verzenden. Een doosje van 3 cm hoog met een strik erop komt boven de brievenbusmaat uit, en dan verdubbelt de porto. Zie bedankjes per post versturen.

De koker: smal, stevig en duurder

Kokers en buisjes — van karton, kunststof of glas — zijn de duurste van de drie en de meest specifieke. Ze zijn bedoeld voor inhoud die lang en smal is: een reepje, losse thee, een rolletje zaad, een klein kaarsje.

Ze hebben één praktisch voordeel dat vaak de doorslag geeft: ze rollen niet weg maar ze staan ook niet in de weg, en ze zijn met één hand aan te pakken. Bij een borrel waar iemand staand uitdeelt, werkt dat beter dan een zakje dat je moet openhouden.

Glazen buisjes en flesjes kosten al gauw € 0,45 tot € 1,30 per stuk, en dan is de verpakking duurder dan de inhoud. Dat kan een bewuste keuze zijn, maar reken het wel door.

De maat: te ruim is de meest gemaakte fout

Een zakje dat half leeg is, ziet er goedkoop uit, ook als er ruim voldoende in zit. Dat is de meest voorkomende reden dat een zelfgemaakt bedankje niet af oogt.

Weeg daarom één keer af hoeveel er in gaat en kies daar de maat bij. Voor 10 tot 15 g snoepgoed is een zakje van ongeveer 6 × 8 cm genoeg; voor 25 tot 30 g werkt 8 × 12 cm beter. Grotere maten hebben pas zin als er iets bij moet, zoals een kaartje dat mee naar binnen gaat.

Bij twijfel: te klein oogt beter dan te ruim. Een zakje dat bol staat, ziet er royaal uit.

De sluiting bepaalt hoe lang je bezig bent

Dit is het onderdeel dat de tijd opeet en dat niemand vooraf meerekent. Een plakstrip dichtdrukken kost twee seconden; een lint knopen kost er dertig.

Bij 50 bedankjes is dat het verschil tussen twee minuten en een half uur, alleen aan sluiten. Wie met een lint werkt en toch tijd wil besparen, knipt alle linten van tevoren op maat — dan hoef je tijdens het knopen niet meer te meten.

Een derde optie die vaak vergeten wordt: een sticker over de omgeslagen bovenrand. Dat is bijna net zo snel als een plakstrip en het ziet er verzorgder uit, zeker bij kraftpapier.

Voedselveiligheid van de verpakking zelf

Bij een zakje met snoepgoed erin komt het plastic direct in contact met eten, en niet elk zakje is daar voor bedoeld. Cadeauzakjes en decoratiezakjes zijn dat vaak níet.

Het kenmerk om op te zoeken is het glas-en-vorksymbool op de verpakking of in de productomschrijving; dat betekent dat het materiaal geschikt is voor levensmiddelen. Bij webshops die zich op traktaties richten staat dat er meestal bij, bij algemene verpakkingswinkels lang niet altijd.

Er is een uitweg die het punt helemaal wegneemt: koop voorverpakt snoepgoed en stop dat in het zakje. Dan is de binnenverpakking de voedselverpakking en is het zakje eromheen alleen decoratie.

Papier of plastic

Cellofaanzakjes zijn goedkoper en doorzichtig; kraftpapier is iets duurder en ondoorzichtig. Dat lijkt de hele afweging, maar er zit meer aan vast.

Papier gaat bij het oud papier en verdwijnt zonder gedoe. Cellofaan is verwarrend: veel mensen denken dat het van plantaardige oorsprong is en dus composteerbaar, terwijl het merendeel van wat als cellofaan verkocht wordt gewoon polypropeen is. Wie daar waarde aan hecht, kijkt in de productomschrijving naar het materiaal en niet naar het woord.

Praktisch verschil: door papier zie je niet wat erin zit, en dat vraagt om een kaartje dat het zegt. Dat is bij een bedankje geen bezwaar — er hoort toch al een kaartje aan.

Lintjes en kleine kinderen

Een lint van 20 cm om een zakje is voor een volwassene een strik en voor een peuter iets anders. Datzelfde geldt voor bedeltjes, kraaltjes en kleine sluitingen die aan de buitenkant zitten.

Dat is geen reden om er niet mee te werken, maar wel om de zakjes voor kinderen anders te maken: dicht met een sticker in plaats van met een lint, en zonder losse onderdelen. Zie bedankjes voor jonge kinderen.

Geef zakjes met een lint aan de ouder en niet aan het kind. Dat is dezelfde regel als bij eetbare bedankjes en hij lost hier hetzelfde op.

Wat het bij elkaar kost

Voor 50 bedankjes komt de verpakking uit op € 2,50 tot € 15, afhankelijk van wat je kiest. Dat is een groot verschil in percentage en een klein verschil in geld, en daar zit de valkuil.

Bij één bedankje voelt € 0,25 voor een zakje als niets. Bij 50 is het € 12,50, en dat is meer dan de inhoud kost. Reken het daarom altijd door in het totaal en niet per stuk; zie wat je uitgeeft per gast.

Let bij het bestellen op twee dingen die de prijs per stuk beïnvloeden: veel verpakkingswinkels hanteren een minimum orderbedrag van rond de € 10, en de verzendkosten komen daar bovenop. Alles bij één leverancier bestellen is daardoor vrijwel altijd goedkoper dan het mooiste zakje bij de een en het lint bij de ander.

Lees ook

Ontdek alle artikelen

Blader door alle onderwerpen en lees de volledige verzameling artikelen op één plek.

Alle artikelen →