Op een geboorteborrel komt iedereen tegelijk, en dat maakt het bedankje eenvoudiger dan bij verspreide kraamvisite: je weet het aantal, je koopt in één keer in en je deelt in één keer uit. Reken op € 1 tot € 2 per gast en op één bedankje per persoon, niet per gezin.
Alles op één middag
De klassieke kraamtijd bestaat uit weken losse bezoeken: elke dag een paar mensen, steeds koffie zetten, steeds hetzelfde verhaal. Een geboorteborrel — ook wel kraamfeest of babyborrel — vervangt dat door één middag waarop iedereen langskomt.
Voor de bedankjes verandert daarmee vrijwel alles. Het aantal is bekend in plaats van geschat, het moment van uitdelen ligt vast, en het gebaar wordt zichtbaar: wat op tafel staat, ziet iedereen. Het maakt de logistiek eenvoudiger en de presentatie belangrijker.
Over de timing lopen de adviezen ver uiteen. De ene bron noemt 4 tot 8 weken na de bevalling, de andere 2 tot 3 maanden, en weer een andere zegt dat er geen termijn bestaat. Dat laatste klopt: er is geen norm, en de enige echte grens is dat het bezoek dat toch al langskwam niet twee keer hoeft te komen. Wie een borrel plant, zegt dat dus vooraf tegen de mensen die willen langskomen.
Het aantal is de makkelijke kant
Bij kraamvisite tel je huishoudens en doe je er een kwart bovenop, omdat je niet weet wie er komt. Bij een borrel met uitnodigingen weet je dat wel, en dan werkt de rekensom andersom.
Tel het aantal bevestigde gasten, per persoon en niet per gezin — op een borrel staat iedereen naast elkaar en dan valt het op als de een wel iets krijgt en de ander niet. Doe er 5 tot 10% bij voor mensen die iemand meenemen of alsnog verschijnen. Bij 40 bevestigde gasten kom je dus op 42 tot 44 bedankjes.
Kinderen tellen mee, en dat wordt vaak vergeten. Op een middagborrel komt een flink deel van de gasten met kinderen, en die kijken als eersten naar wat er te halen valt. Zie bedankjes voor de kinderen die meekomen voor wat daar wel en niet werkt.
Wat overblijft is bij een borrel geen probleem: dat gaat mee naar het werk of naar de mensen die niet konden komen. De rekensom in het algemeen staat in het aantal uitrekenen.
Wat het per gast kost
Hier valt een gat op in alles wat er over geboorteborrels geschreven wordt. Er circuleren bedragen voor de hele borrel — thuis vanaf zo'n € 50, in een zaal een veelvoud daarvan — en er circuleren bedragen voor het kraamcadeau dat gásten meebrengen. Voor het bedankje dat jij weggeeft, noemt niemand een bedrag.
In de praktijk ligt het tussen € 1 en € 2 per gast, iets hoger dan bij kraamvisite en iets lager dan op een babyshower. De reden is eenvoudig: op een borrel staat er al eten en drinken, dus het bedankje hoeft het feest niet te dragen. Het is een gebaar bij het weggaan, geen onderdeel van de traktatie.
Bij 40 gasten praat je dus over € 40 tot € 80. Naast de kosten van hapjes, drank en eventueel een zaal is dat een kleine post, en dat is precies waarom het zelden apart begroot wordt — en waarom het aan het eind alsnog vergeten wordt. Zet het op de lijst bij de boodschappen, niet bij de extraatjes.
Uitdelen bij het weggaan, niet bij binnenkomst
Een borrel duurt doorgaans een uur of drie en de gasten komen en gaan door elkaar heen. Dat maakt het moment van uitdelen lastiger dan op een babyshower, waar iedereen tegelijk aan tafel zit.
Twee opstellingen werken. De eerste: een mand of een schaal bij de deur, met een kaartje erbij waarop staat dat het voor iedereen is. Mensen pakken dan zelf, en dat gaat goed zolang het bedankje niet te aantrekkelijk is — bij chocolade nemen kinderen er drie.
De tweede: iemand die het uitdeelt. Dat kun jij niet zijn, want jij staat de hele middag met de baby of in gesprek. Vraag het aan degene die toch al helpt met inschenken; het is een taak van vijf seconden per gast en het maakt het gebaar persoonlijker.
Wat niet werkt is uitdelen bij binnenkomst. Dan draagt iedereen de hele middag een zakje mee, het belandt op vensterbanken, en de helft blijft liggen.
Mag het ook zonder bedankje
Ja, en dat perspectief ontbreekt in vrijwel alles wat er over geboorteborrels te lezen is. Een borrel is zelf al de traktatie: er is eten, er is drinken, en de gasten kwamen voor de baby.
In de praktijk is er één situatie waarin een bedankje echt iets toevoegt, en dat is wanneer gasten een cadeau meebrengen. Dat doen ze op een geboorteborrel vrijwel allemaal, en dan haalt een klein gebaar terug het ongemak weg dat mensen voelen als ze met lege handen weggaan.
Is het een borrel zonder cadeaus — dat kun je in de uitnodiging zetten — dan is het bedankje overbodig. Wie het toch doet, houdt het bij iets eetbaars op tafel in plaats van bij een zakje in de hand. Dat is de goedkoopste en meest ontspannen vorm die er is.
Allergieën en alcohol op een gemengd gezelschap
Op een borrel staat een gemengd gezelschap: kinderen, ouderen, en vrijwel altijd iemand die zwanger is of borstvoeding geeft. Bij de hapjes wordt daar meestal wel op gelet; bij het bedankje bijna nooit.
Twee dingen om te vermijden. Het eerste is een mini-flesje drank als bedankje, hoe leuk het ook oogt: dat is voor een deel van de gasten onbruikbaar en voor kinderen ongeschikt. Het tweede zijn bonbons met een vulling op alcoholbasis, waar dat lang niet altijd op staat.
Verder geldt hetzelfde als overal: zet op het kaartje wat erin zit, zeker als er noten in verwerkt zijn. Suikerbonen met een amandelkern worden door niemand herkend als notenproduct. Zie allergenen op het label.
Wat je overhoudt aan verpakkingsafval
Een middag met 40 bedankjes levert 40 zakjes, 40 lintjes en 40 kaartjes op, en een deel daarvan gaat nog voor het einde van de borrel in de prullenbak — mensen halen de inhoud eruit en laten de verpakking staan. Dat wordt nergens genoemd en het is wel wat er gebeurt.
Wie dat vervelend vindt, heeft twee uitwegen die geen geld kosten. De eerste is het bedankje op tafel zetten in plaats van in te pakken: een schaal met iets lekkers en een schepje ernaast, waar mensen zelf van nemen. De tweede is een verpakking die zelf het bedankje is, zoals een zaadkaartje of een papieren zakje dat de papierbak in kan.
Kies je toch voor zakjes, neem dan papier in plaats van cellofaan. Het scheelt een paar cent per stuk, het oogt beter op een gedekte tafel, en er blijft niets liggen dat niemand kwijt kan. Meer daarover in de verpakking kiezen.
